Natuurtocht Biesbosch

IMG_5512

 

 

 

Vrijdag 21 juli vertrekken we al om kwart over acht vanaf Huis van de Wijk De Meeuw in Amsterdam Noord. Linda Carolus, die deze dag in samenwerking met Stadspas Amsterdam en het Groengrijs team georganiseerd heeft, is wat je noemt een early bird die zo’n dagje uit graag optimaal benut. De rest van de groep is het daar duidelijk helemaal mee eens, want ze zijn allemaal stipt op tijd. En dat zien we graag. ‘We’ dat is het Groengrijs team dat vandaag bestaat uit chauffeur Henk Hospers en ‘reisleidsters’ Nita Bergisch en ondergetekende Thea Seinen.

Onze eerste stop is het indrukwekkende Biesbosch Museum op het Biesboschmuseumeiland. Een aanrader als je daar in de buurt bent. Het museum gaat helemaal schuil onder grasdaken. Ga je naar binnen, dan sta je ineens in een enorme ruimte met een zee van daglicht en wordt het in een klap duidelijk waaraan dit museum zijn architectuurprijs te danken heeft.

Wie flink door kan stappen, neem ik mee voor de wandeling. We hebben maar een uur en dan moeten we echt weg om de boot in Drimmelen te halen. Degenen die het tempo niet bij kunnen houden, laten we achter op het terras in de ochtendzon. We horen ze niet klagen, ze zitten daar prima met een riant uitzicht.

We nemen het pad dat zich tussen de akkers met knotwilgen slingert. Ik liep hier paar maanden geleden ook, je kon het hele gebied goed overzien. Nu zie je door de wilgen de omgeving niet meer. Gelukkig weet ik de weg nog en verdwaal ik dit keer eens niet met de hele groep. Iedereen geniet, het is hier allemachtig prachtig. We bewonderen de oude eendenkooi en nemen een kijkje in het hutje dat ooit het dagonderkomen was voor de wilgentenensnijders. Precies op tijd arriveren de wandelgroep en de terrasgroep bij de bus. Maar o jee, we missen iemand. Helemaal foetsie en nergens te vinden. Haar telefoon klinkt uit haar tas die nog in de bus ligt, dat schiet dus niet op.

We vertrekken 25 minuten te laat. We geven mijn telefoonnummer door aan de balie van het museum en bellen de rederij dat we later komen en leggen uit waarom. Ze zijn zo lief om op ons te wachten. Het had een enorme teleurstelling geweest als we de boot gemist hadden. De passagiere meldt zich. Ze was niet gevallen, verdwaald of tijdens het zwemmen kopje onder gegaan, dat zijn van die doemscenario’s. Ze heeft alleen niet op de tijd gelet en dat is natuurlijk wel een beetje dom. Ze zal vier tot vijf uur moeten wachten voordat we haar op de terugweg weer oppikken.

De boottocht met rondvaartbedrijf Zilvermeeuw is geweldig. Het is een groot schip dat ondanks zijn afmetingen zo weinig diepgang heeft dat het zelfs door de ondiepe gedeelten van de Biesbosch kan varen. We zien zilverreigers, het nest van de zeearend, futen, ganzen, aalscholvers die met de vleugels wijd hun verenpak zitten te drogen. De boot is zo fluisterstil dat we de vogels in de bosjes aan de oevers en op de eilanden horen zingen.

Na de vaartocht hebben we nog een half uurtje om aan de waterkant van de zon te genieten. De dag vliegt om. Precies op tijd is iedereen weer bij de bus. We pikken onze verloren passagiere op die fantastisch is opgevangen door de medewerkers van het Biesboschmuseum en rijden richting huis. Op de terugweg barst het gezang los. Nita Bergisch, ex-Zwanenkoor en ‘dirigente’ Anita Winter zijn aan elkaar gewaagd en krijgen de hele bus aan het zingen. De file kan ons niet deren, we hebben het leuk!

Met dank aan Stadspas Amsterdam, Linda Carolus, medewerkers Biesbosch Museum, Werkendam, http://www.biesboschmuseumeiland.nl en de medewerkers van rondvaartbedrijf Zilvermeeuw, http://www.zilvermeeuw.nl

Thea namens het Groengrijs team

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Diergaarde Blijdorp met SASA en Rotaryclub Haarlemmermeer

Een kort verslag van Ria Beekman

Zaterdag 8 juli stapten we met zo’n 45 leden van SASA, vrijwilligers van SASA en Rotaryclub Haarlemmermeer in de Groengrijs bus voor een dagtocht naar Diergaarde Blijdorp. We poseerden bij aankomst in Diergaarde Blijdorp meteen voor de groepsfoto, voor we ons door de diergaarde verspreidden. De een ging met het treintje, een ander ging liever lopen.

We kregen een goed verzorgde lunch in de Sterrenzaal van het restaurant van Diergaarde Blijdorp.  Om vier uur stond de Groengrijs bus klaar om ons naar China Fantasy in Hoofddorp te brengen. Daar werden we hartelijk ontvangen Diana, de gastvrouw, die middenin de eetzaal een parkeerplaats voor alle rollators creëerde.
Er stond een heerlijk buffet voor ons klaar. Voor we begonnen kregen we bij ieder gerecht uitleg. We mochten zoveel eten als we wilden. Het was heerlijk.
Na het diner bracht de Groengrijs bus met Eric Junge aan het stuur ons weer terug naar de Stichting SASA op het Skagerrak.

Met dank aan Rina, Bart, Eric en alle vrijwilligers van SASA en Rotaryclub Haarlemmermeer

IMG_0148Iedereen ging met een tevreden gevoel naar huis.

Foto’s: Rina Beekman

Save

Save

Met Stadspas naar de Biesbosch

IMG_3108

Het klinkt afgezaagd, maar ook de Biesbosch tocht met Stadspas Amsterdam was weer een succes. We vertrokken vroeg, maar daardoor hebben we heel veel kunnen doen. De vaartocht met het mooie schip van rondvaartbedrijf Zilvermeeuw was een unieke ervaring. We hebben de Stadspassers die nog binnen zaten opgetrommeld om uit de heerlijk verwarmde lounge te komen en plaats te nemen op een van de bovendekken om de wijdsheid en de rust van de Biesbosch optimaal te ervaren. Daar hadden ze geen spijt van.

De vogels zaten luid en uitbundig te zingen en op een eilandje ontdekten we een ree (reeën kunnen zwemmen). We voeren zelfs langs een nest zeearenden (waren weliswaar niet thuis, waarschijnlijk even shoppen).

Na de vaartocht bezochten we het schitterende bezoekerscentrum dat wereldwijd allerlei designprijzen heeft gewonnen en maakten we een spannende wandeling. Dat ik de tip gaf dat je met een paar takjes fluitekruid uit de berm een boeketje tulpen ‘opleukt’, was er de oorzaak van dat we eindigden met een stoet van stadspassers die schuil gingen achter bossen fluitenkruid. Maar don’t worry, er bleef gelukkig nog genoeg fluitekruid over, de Biesbosch zag er ‘wit’ van. Wat een overdaad!

3 mei 2017

 

 

 

 

Piet-bus

Op 26 maart 2017 is de nieuwe bus, Piet, genoemd naar ‘ijsberenman’ Piet Oosterveld in gebruik genomen. Dankzij een legaat van bioloog en ecoloog Piet Oosterveld is de aankoop ervan door Stichting ZuiderAmstel in Beweging/Vereniging Groengrijs mogelijk geworden. Hoe Piet de aanval van een ijsbeer overleefde kun je – hier – zien. Piet was een wereldberoemde paardenbloemen-specialist (klik hier). De eerste tocht met deze bus was de Lammetjestocht naar Texel met Stadspas Amsterdam inclusief de gesponsorde AH Picknick. De Hil-bus en de Piet-bus hebben 101 volwassenen en kinderen een fijne dag bezorgd op het Waddeneiland, het was een waardige maiden trip, met passagiers van 11 maanden jong tot 80 plus. Op de foto links: Voorzitter Eric Junge, rechts communicatiemanager Thea Seinen.

Foto: Rijna Veerkamp

Havendiner bij HLMS voor AZC’ers

De Groengrijs bus is meer dan tien avonden ingezet voor het vervoer van AZC’ers naar restaurant HLMS in het Haarlemmermeerstation. De samenwerking met Stichting Havenstraat zal worden voortgezet.

Initiatiefnemer van Stichting Havenstraat, Marinus Pannevis, al veertig jaar advocaat op de Zuidas, heet de donateurs om 18. 30 welkom. Als gastheer namens de stichting verzorgt hij de introductie voor de donateurs in het voormalige Goederendepot van het station. Dat zijn vanavond Linklaters, een internationaal advocatenkantoor (voor de tweede maal donateur) en een aantal mensen van ING. De stichting startte in 2015 met de Havendiners met het doel mensen uit het AZC eenmaal per week te laten genieten van een maaltijd en ze in contact te brengen met Nederlanders. Nadat de diners zesmaal bij restaurant Boost hebben plaatsgevonden, zijn we vanavond terug bij HLMS  in het Haarlemmermeerstation, waar de renovatie van het perron gereed is.

 

 

 

 

 

 

Marinus Pannevis memoreert de historie van de stichting en zegt dat er altijd nieuwe donateurs voor volgende diners gezocht worden onder de bedrijven die aan de Zuidas gevestigd zijn. Of een ieder daar zijn/haar best voor wil doen! Eric Junge, chauffeur van Groengrijs, komt iets later binnen. Hij heeft met de Hil-bus vijftig mensen uit AZC-Wenckebachweg opgehaald (en zal na afloop tweemaal terugrijden om hen en anderen, die zelf naar HLMS kwamen, terug te brengen). Hierna kan het 64e Havendiner beginnen.

 

 

 

 

 

 

De genodigden uit het AZC zijn mensen die vaak eerst in noodopvang zaten en nu in het AZC verblijven. Ze zitten nog in een procedure of hebben al een status gekregen. Veelal uit Syrië, Irak en Iran afkomstig, een enkeling uit Turkije of uit Afrikaanse landen. De vertegenwoordiger van donateur Linklaters spreekt na Marinus Pannevis de mensen toe. Vluchtelingen en Nederlanders beginnen hierna gezamenlijk aan de Syrische maaltijd, bereid door de ijverige keukenploeg.

 

 

 

 

 

 

De secretaris van Groengrijs mag er vanavond bij zijn. Zij zit aan tafel bij Fatena en haar kinderen Nader, Sema en Layan. Fatena’s man is er niet bij, hij is druk aan het klussen in de hen toegewezen woning in Aalsmeer. Hun huis in Aleppo is totaal verwoest. Door de wrede oorlog, waardoor honderdduizenden dodelijke slachtoffers zijn gevallen en miljoenen mensen  zijn verdreven, hebben ze in Nederland een status als vluchteling gekregen. De bijna 14-jarige Nader is in gesprek geraakt met student Thomas, die bij Linklaters werkt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het valt op dat Nader goed Engels spreekt, dat hij na een verblijf van twee maanden in Nederland al wat van onze taal begrijpt en ook zijn jongere zus Sema spreekt een beetje Nederlands. Moeder Fatena vertelt dat de plekken op de gezichten van de kinderen restanten zijn van waterpokken, de ziekte die ze na aankomst in Nederland hebben opgelopen. Gelukkig voelen ze zich weer goed en verheugden ze zich op het diner van vanavond.

 

 

 

 

 

 

Student Thomas en Nader hebben veel te bespreken. Voor beiden is het een onverwachte en inspirerende ontmoeting. Layan die naast Mobina, haar Iraanse vriendinnetje uit het AZC zit, smult vooral van het lekkere toetje. Na het eten begeeft een ieder zich naar de bar, die in de voormalige Eersteklasse-wachtkamer van het Haarlemmermeerstation is ingericht. Koffie en thee kunnen aan de bar worden afgehaald.

 

 

 

 

 

 

Muziek schalt door de ruimte en zoals gebruikelijk na de diners wordt er gedanst door de meest jeugdige liefhebbers. Anderen kijken geamuseerd toe en voor zover de muziek het toelaat, wordt er nagepraat.

De sfeer is ontspannen, de gasten weten dat volgende week het 65e Havendiner zal plaatsvinden, echt iets om naar uit te kijken voor hen die na hun vlucht een zware tijd doormaakten en een nog onzeker toekomstperspectief hebben.

Foto’s: Pauline Wesselink

Met dank aan Stadsdeel Amsterdam Zuid

 

 

 

 

Museum 20ste eeuw en een toast op 2017 aan zee

13 januari

NIEUWJAARSTOCHT

MUSEUM 20STE EEUW MET EEN TOAST OP 2017

in samenwerking met Huis van de Wijk Rivierenbuurt

 De Groengrijs bus rijdt het hele jaar. Hittegolf, bittere koude, we gaan. Vrijdag 13 januari maakten we een heerlijke dagtocht met onze ‘vaste klant’ Huis van de wijk Rivierenbuurt met Nita Bergisch aan de leiding.

Een weersbestendige groep die zich niet laat weerhouden door welke weersomstandigheden dan ook. Maar er was niks mis met het weer, integendeel. De zon scheen toen we naar Hoorn gingen. Daar bezochten we het museum van de 20ste eeuw en dat werd een groot feest van de herkenning. De eerste televisies met mini-schermen, het bekende fonduestel met oranje en bruin als trendkleur, een vitrine vol Barbies, telefoons met een draaischijf, we hoorden her en der ‘oh die hadden we ook thuis. Ja hoor dat vonden toen mooi, wat erg!’ Na het museum verspreidde de groep zich door het centrum van Hoorn op zoek naar een pannenkoek of een biologisch broodje gezond.

We sloten de dag af in De Blinkerd in Bergen en toastten op het nieuwe jaar, dat ook dit jaar ons weer vele mooie dagen zou brengen en dagtochten met de Groengrijs bus. Wat een fantastische opening werd het van het nieuwe Groengrijs busjaar.

Met dank aan Stadsdeel Amsterdam Zuid voor het realiseren van de dagtocht

Foto’s: Groengrijs/Thea Seinen